دوره 16، شماره 1 - ( 1-1389 )                   جلد 16 شماره 1 صفحات 44-50 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Momeni Moghadam H, Ansari H, Mahjoob M, Ehsani M, Irandoost F, Jeddi S. The Relationship Between Binocular Vision Symptoms and near Point of Convergence and Jump Convergence Anomalies in Students of Zahedan University of Medical Sciences. Horizon Med Sci. 2010; 16 (1) :44-50
URL: http://hms.gmu.ac.ir/article-1-796-fa.html
مؤمنی مقدم حامد، انصاری حسین، محجوب منیره، احسانی مرضیه، ایراندوست فرنوش، جدی سمیه. بررسی ارتباط بین علایم دوچشمی و اختلالات نقطه ی نزدیک تقارب و تقارب پرشی در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی زاهدان. افق دانش. 1389; 16 (1) :44-50

URL: http://hms.gmu.ac.ir/article-1-796-fa.html


1- ، Hmomeni_opt@yahoo.com
2- دانشگاه علوم پزشکی زاهدان
چکیده:   (11135 مشاهده)
زمینه و هدف: از آن جا که اختلالات دید دوچشمی به ویژه اختلالات تقاربی در بین دانشجویان از شیوع بالایی برخوردار بوده و باعث ایجاد علایمی از جمله خستگی و علایم دوچشمی و سردرد هنگام انجام کار نزدیک یا مطالعه شده و روند انجام فعالیت های آن ها را با مشکل مواجه می کند، این مطالعه به منظور بررسی ارتباط بین علایم دوچشمی و اختلالات نقطه ی نزدیک تقارب و تقارب پرشی در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی زاهدان انجام شد. روش تحقیق: در این مطالعه ی مقطعی، تعداد 181 نفر از دانشجویان به صورت تصادفی ساده انتخاب و به دو گروه علامت دار و بدون علامت تقسیم شدند. در ابتدا عیوب انکساری افراد با روش رتینوسکوپی تعیین و در صورت نیاز اصلاح شد. جهت ارزیابی وضعیت تقارب از تست نقطه ی نزدیک تقارب و تقارب پرشی استفاده شد. نقطه ی نزدیک تقارب با نزدیک ترین نقطه ای که در آن نقطه فرد جسم مورد نظر را یکی می بیند، با استفاده از یک حرف با اندازه ی 9/6 از چارت اسنلن کوچک شده تعیین و تقارب پرشی نیز با قرار دادن دو جسم در فواصل 15 و 50 سانتی متری از چشم ها در امتداد صفحه ی میانی به صورت کیفی مشخص شد. داده ها در نرم افزار SPSS نسخه ی 15 با استفاده از آمار توصیفی و تحلیلی (آزمون t مستقل، مجذور کای و منحنی ROC) تحلیل شدند. یافتهها: از 181 فرد شرکت کننده در این مطالعه 56 نفر (9/30 درصد) علایم دار و 125 نفر (1/69 درصد) بدون علایم دوچشمی بودند. میانگین نقطه ی نزدیک تقارب در کل افراد و در دو گروه علایم دار و بدون علایم به ترتیب 95/10، 20/15 و 05/9 سانتی متر بود. شیوع حالت های طبیعی تقارب پرشی در کل افراد و در دو گروه علایم دار و بدون علایم به ترتیب 4/72، 5/37 و 88 درصد بود. در این مطالعه، اختلاف معنی داری بین علایم و نقطه نزدیک تقارب (001/0>p) و بین علایم و تقارب پرشی (001/0>p) به دست آمد. نتیجهگیری: غیر طبیعی بودن نقطه ی نزدیک تقارب و تقارب پرشی می تواند باعث ایجاد علایم دید دوچشمی شود، لذا استفاده از این دو تست در ارزیابی وضعیت سیستم تقاربی مفید می باشد تا در صورت وجود اختلال در عملکرد سیستم تقاربی معاینه کننده اقدام درمانی مناسب را انتخاب نماید، که در اغلب اوقات به راحتی می توان مشکل را با تمرینات بینایی اصلاح کرد.
متن کامل [PDF 524 kb]   (2749 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: پزشكي آزمايشگاهی
دریافت: 1389/4/22 | انتشار: 1389/1/26

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی افق دانش می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | The Horizon of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb