دوره 11، شماره 3 - ( جلد-3 1384 )                   جلد 11 شماره 3 صفحات 38-37 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Gh. Hasankhani A, Faraji M, Jamshidi M, Aryamaneash S. Evaluation of radiologic outcome of dorsolumbar unstable burst fractures treated by C.D system. Horizon Med Sci. 2005; 11 (3) :37-38
URL: http://imtj.gmu.ac.ir/article-1-246-fa.html
قیم حسنخانی ابراهیم، فرجی محمد، جمشیدی محمد، آریا منش امیر شهریار. بررسی نتایج رادیولوژیکی عمل جراحی شکستگی های انفجاری ناپایدار ستون فقرات کمری با سیستم C.D. افق دانش. 1384; 11 (3) :38-37

URL: http://imtj.gmu.ac.ir/article-1-246-fa.html


1- ، eghasankhani@yahoo.com
چکیده:   (16754 مشاهده)
زمینه و هدف: شکستگی های انفجاری ( Burst fractures ) مهره حدود 15 % آسیب ستون فقرات را تشکیل می دهند که شایعترین محل آن در ناحیه پشتی کمری می باشد . وجود ناپایداری یکی از عوامل مهم در این آسیب ها هستند که ممکن است باعث عوارض وخیم مثل آسیب طناب نخاعی و یا تغییر شکل در ستون فقرات شده پیش آگهی را بدتر کند، لذا تعیین نوع شکستگی انفجاری از نظر پایداری، اهمیت به سزایی هم در انتخاب روش درمانی و هم در پیش بینی پیش آگهی آن دارد. درمان مناسب در موارد شکستگی های انفجاری ناپایدار، بدست آوردن پایداری ستون فقرات است که با روش جراحی (جا اندازی واصلاح باز + ثابت کردن مهره ها با وسیله ) بدست می آید. هدف از این مطالعه بررسی نتایج رادیولوژیکی در جراحی شکستگیهای ناپایدار انفجاری پشتی کمری ( unstable burst fractures ) بود. روش بررسی: پنجاه بیمار با شکستگی ناپایدار انفجاری مهره های پشتی کمری که بین سالهای 1380 تا 1383 در بخش ستون فقرات بیمارستان شهید کامیاب بستری بودند، تحت مطالعه قرار گرفتند . 14 نفر ( 28% )از بیماران مونث و36 نفر ( 72% ) مذکر بودند .میانگین سنی بیماران 76/34 سال( 14 سال تا 63 سال ) بود. میانگین زمان پیگیری 56/2 سال ( 2/1 تا4 سال ) بود. یافته ها: شایعترین محل شکستگی مهره L1 ( 25 مورد، 50% ) بود. میانگین فاصله زمانی بین بستری و عمل جراحی 31/12 روز ( از 2 روز تا 33 روز ) بود. میانگین ارتفاع قدامی مهره قبل از عمل5/4 + 52/ 20 میلی متر وبعد از عمل 3/4 + 65/32 میلی متر بود ( میانگین اصلاح 39% ). میانگین ارتفاع خلفی مهره قبل از عمل75/3 + 5/31 میلی متر وبعد از عمل 6/4 + 26/33 میلی متر بود ( میانگین اصلاح 15% ). میانگین زاویه دار شدن مهره قبل از عمل5/4 + 52/20 درجه وبعد از عمل 3/4 + 65/ 32 درجه بود ( میانگین اصلاح 48%).D.V.Tدر 5 مورد (10 % )، شکستن رادو پیچ در 2 مورد( 4% ), عفونت محل عمل در 1 مورد ( 2% ) موجود بود. در 48 مورد جهت ثابت کردن مهره ها از سیستم C.D ( 96% ) ودر 2 مورد از سیستم هارینگتون دیسترکشن ( 4% ) استفاده شد. تمام موارد دارای فیوژن بعد از 1 سال بودند. نتیجه گیری: در شکستگی های ناپایدار انفجاری مهره در ناحیه پشتی کمری،درمان جراحی به روش جا اندازی غیر مستقیم و ثابت کردن مهره ها همراه با گرفت سبب پایدار شدن شکستگی و ایجاد فیوژن می شود.
متن کامل [DOC 123 kb]   (3440 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: پزشكي داخلی
دریافت: 1387/4/29 | انتشار: 1384/7/23

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی افق دانش می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2022 CC BY-NC 4.0 | The Horizon of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb