[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: دوره 16، شماره 1 - ( 1-1389 ) ::
جلد 16 شماره 1 صفحات 18-24 برگشت به فهرست نسخه ها
تأثیر موبیلیزاسیون درجه ی 1 مفصل پاتلوفمورال در کاهش درد و خشکی مفصل و بهبود عملکرد فیزیکی بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو
آقاي مهدی توکلی، آقاي فرید بحرپیما 1
1- ، bahrpeyf@modares.ac.ir
چکیده:   (7056 مشاهده)
زمینه و هدف: استئوآرتریت زانو یکی از معمول ترین بیماری ‌ها بوده و محدودیت ‌های بسیاری برای بشر ایجاد نموده است. روش های متعددی جهت درمان این بیماری وجود دارد. هدف از این مطالعه، تعیین تأثیر موبیلیزاسیون درجه ی یک مفصل پاتلوفمورال بر کاهش درد و خشکی مفصل و بهبود عملکرد فیزیکی در بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو بود. روش کار: این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی یکسوکور بوده و در کلینیک فیزیوتراپی درمانگاه شهر مس سرچشمه انجام شد. روش نمونه گیری از نوع تصادفی بود. جهت ارزیابی بهبودی، از شاخص WOMAC (مجموع همه ی داده های حاصل از پرسشنامه WOMAC) استفاده و ارزیابی قبل و بعد از درمان و یک هفته بعد از درمان انجام شد. 30 بیمار با تشخیص استئوآرتریت زانو، درجه ی 2 یا 3 که سایر شرایط ورود به مطالعه را داشتند، به طور تصادفی به 3 گروه تقسیم شدند. درمان در هر یک از این 3 گروه بدین شرح بود: گروه اول: موبیلیزاسیون و تمرین درمانی، گروه دوم: تمرین درمانی و گروه سوم: موبیلیزاسیون. ضمناً، اولتراسوند با شدت زیر w/cm2 2/0 به مدت 3 دقیقه به عنوان پلاسبو برای همه ی گروه ها استفاده شد. مدت درمان، 10 جلسه در 3 هفته بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های آماری ناپارامتریک استفاده و سطح معنی داری 05/0 در نظر گرفته شد. یافته ها: در گروه اول، شاخص WOMAC از 69/9±5/61 در قبل از درمان به 88/11±7/49 در بعد از درمان (005/0p=) و در گروه دوم از 24/17±7/56 در قبل از درمان به 90/19±2/45 در بعد از درمان (022/0p=) و در گروه سوم از 51/16±6/59 در قبل از درمان به 72/19±7/47 در بعد از درمان (059/0p=) کاهش یافت. اختلاف شاخص WOMAC در جلسه ی پیگیری نسبت به قبل از درمان تنها در گروه اول معنی دار بود که به 73/11±1/50 کاهش یافت (005/0p=). نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که موبیلیزاسیون درجه ی 1 مفصل پاتلوفمورال می تواند باعث شود که تأثیر تمرین درمانی در کاهش درد و خشکی مفصل و بهبود عملکرد فیزیکی بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو درجه ی 2 یا 3 حداقل برای مدتی حدود یک هفته ادامه یابد.
واژه‌های کلیدی: استئوآرتریت زانو؛ اولتراسوند؛ تمرین درمانی؛ موبیلیزاسیون؛ WOMAC
متن کامل [PDF 495 kb]   (1475 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: علوم پايه پزشكي
دریافت: ۱۳۸۹/۴/۲۲
ارسال پیام به نویسنده مسئول


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Tavakkoli M, Bahrpyma F. Effect of Grade 1 Mobilization of Patellofemoral Joint on Reducing Pain and Joint Stiffness and Improving Physical Function in Patients with Knee Osteoarthritis. Horizon Med Sci . 2010; 16 (1) :18-24
URL: http://hms.gmu.ac.ir/article-1-793-fa.html

توکلی مهدی، بحرپیما فرید. تأثیر موبیلیزاسیون درجه ی 1 مفصل پاتلوفمورال در کاهش درد و خشکی مفصل و بهبود عملکرد فیزیکی بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو. افق دانش. 1389; 16 (1) :18-24

URL: http://hms.gmu.ac.ir/article-1-793-fa.html



دوره 16، شماره 1 - ( 1-1389 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله علمی پژوهشی افق دانش The Horizon of Medical Sciences
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 29 queries by YEKTAWEB 3790