دوره 14، شماره 1 - ( بهار 1387 )                   جلد 14 شماره 1 صفحات 13-17 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- ، sajjadim420@yahoo.com
چکیده:   (10551 مشاهده)
زمینه و هدف: افسردگی شایعترین و مهمترین مشکل روانی بیماران مبتلا به نارسایی مزمن کلیه و به ویژه بیماران تحت درمان با همودیالیز می باشد که می تواند بر کیفیت زندگی، پذیرش درمان و سیر بیماری تأثیر منفی داشته باشد. با توجه به این که مشارکت بیمار در انجام فعالیتهای خودمراقبتی سبب کمک به استقلال و سازگاری بیشتر وی با بیماری می شود، این پژوهش با هدف تعیین ارتباط بین خودمراقبتی و افسردگی در بیماران همودیالیزی انجام شد. روش تحقیق: این پژوهش یک مطالعه توصیفی – تحلیلی (مقطعی) و از نوع همبستگی می باشد که در سال 1385 بر روی 60 بیمار تحت درمان با همودیالیز بیمارستانهای امام رضا (ع) و 17 شهریور مشهد مقدس که به روش تصادفی خوشه ای انتخاب شدند، انجام گردید. ابزار جمع آوری داده ها مشتمل بر سه پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک، خودمراقبتی و سنجش افسردگی مرکز مطالعات اپیدمیولوژیک افسردگی بود. اطلاعات پس از جمع آوری توسط نرم افزار SPSS با آزمونهای آماری همبستگی پیرسون، رگرسیون خطی، تائو بی کندال و کروسکال والیس در سطح معنی داری 05/0 p< مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: میانگین سنی افراد مورد مطالعه 3/12± 6/42 بود. بیشتر افراد مرد (3/63 درصد) بودند. 6/76 درصد متاهل و 3/78 بیکار بودند. از نظر تحصیلات 3/33 درصد تحصیلات ابتدایی داشتند. یافته های پژوهش نشان داد بین خودمراقبتی و افسردگی یک ارتباط قوی و منفی وجود دارد. بدین ترتیب که با افزایش خودمراقبتی میزان افسردگی در بیماران کمتر می شود (001/0p< و 59/0-=r). همچنین ارتباط معنی داری بین سطوح افسردگی و سطوح خودمراقبتی یافت شد (016/0=p). نتیجه گیری: بین خودمراقبتی و افسردگی در بیماران همودیالیزی ارتباط منفی وجود دارد. توصیه می شود جهت کاهش عوارض روانی و جسمی ناشی از درمان با همودیالیز به هر طریق ممکن از جمله آموزش زمینه را برای افزایش پیروی بیماران از رفتارهای خودمراقبتی مساعد نمود.
متن کامل [PDF 266 kb]   (4635 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: پزشكي داخلی
دریافت: 1387/8/20 | انتشار: 1387/1/27