[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: دوره 13، شماره 2 - ( جلد-2 1386 ) ::
جلد 13 شماره 2 صفحات 41-51 برگشت به فهرست نسخه ها
دكتر اصغر اکبری 1، رمضان نازک2، فاطمه غیاثی3
1- استاديار ، akbari_as@yahoo.com
2- کارشناس فيزيوتراپی
3- کارشناس ارشد فيزيوتراپی
چکیده:   (4387 مشاهده)
زمینه و هدف: انعطاف‌پذیری یا کشش‌پذیری بافت‌های نرمی مثل عضله، تاندون، فاشیا، کپسول مفصلی و پوست که از اطراف مفصل عبور می‌کنند برای تکمیل دامنه حرکتی مفصل در طی فعالیت‌های عملکردی ضروری است. به‌ منظور افزایش انعطاف‌پذیری، عضلات باید تحت کشش قرار گیرند. این مطالعه به‌ منظور تعیین مؤثرترین روش کشش جهت بازگرداندن انعطاف‌پذیری همسترینگ در حداقل زمان ممکن در دانشجویان پسر دانشگاه علوم پزشکی زاهدان انجام شد. روش‌ تحقیق: شصت دانشجوی پسر با دامنه سنی 28-18 سال از طریق نمونه‌گیری در دسترس برای این کارآزمایی بالینی انتخاب شدند. نمونه‌ها به طور تصادفی در 4 گروه 15 نفره تحت کشش استاتیک، کشش با استفاده از تکنیک Hold Relax (HR)، کشش متعاقب انقباض ایزومتریک Post Isometric Relaxation (PIR) و کشش بر اساس قانون مهار متقابل Reciprocal Inhibition (RI) قرار گرفتند. کشش به مدت 6 هفته، 5 روز در هفته و هر روز 2 دقیقه برای هر مورد انجام گردید. دامنه حرکتی اکستانسیون اکتیو و پاسیو زانو و فلکسیون پاسیو ران (درجه) با گونیامتر، فاصله بین نوک انگشتان دست با پا (سانتی‌متر) در وضعیت نشسته با متر نواری، میزان تحرک ستون کمری (سانتی‌متر) در ریتم لگنی- کمری با آزمون تغییر یافته شوبر و زاویه لوردوز کمر (درجه) با خط‌کش انعطاف‌پذیر قبل از شروع کشش و در فواصل یک هفته‌ای تا پایان مطالعه اندازه‌گیری شدند. سپس از آزمون‌های آنالیز واریانس یک‌طرفه و آنالیز واریانس برای داده‌های تکراری استفاده شد. یافته‌ها: دامنه حرکتی اکستانسیون اکتیو زانو در گروه کشش استاتیک از ˚6/6±˚5/155 به ˚5/5±˚5/168، در گروه HR از˚9/4±˚5/158 به ˚4/5±˚5/172، در گروه PIR از ˚8/6±˚7/156 به ˚7/5±˚7/169 و در گروهRI از˚4/6±˚1/157 به ˚7/6±˚1/168 ارتقاء یافت (0001/0P<). میانگین دامنه حرکتی اکستانسیون پسیو زانو نیز در گروه استاتیک از˚8/6±˚1/158 به ˚3/4±˚8/171، در گروه HR از˚5/5±˚6/160 به ˚2/5±˚1/174، در گروه PIR از˚4/6 ±˚3/158 به ˚6/5 ±˚172 و در گروه RI از ˚5/6±˚4/159 به ˚8/5±˚5/172 افزایش یافت (0001/0P<). نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه نشان داد که هیچ‌کدام از این تکنیک‌ها برتری نسبت به تکنیک دیگر در بهبود انعطاف‌پذیری همسترینگ ندارند.
متن کامل [DOC 266 kb]   (2239 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: پزشكي داخلی
دریافت: ۱۳۸۷/۱/۵
ارسال پیام به نویسنده مسئول


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:




دوره 13، شماره 2 - ( جلد-2 1386 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله علمی پژوهشی افق دانش The Horizon of Medical Sciences
Persian site map - English site map - Created in 0.07 seconds with 29 queries by YEKTAWEB 3752