[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: دوره 18، شماره 3 - ( پاییز 1391 ) ::
جلد 18 شماره 3 صفحات 115-120 برگشت به فهرست نسخه ها
سطح سرمی سایتوکاین‌ها در بیماران حاد و مزمن تب مالت
محمدعلی رضایی1، علی جلیلی2، یوسف مطهری‌نیا3، بهزاد محسن‌پور4، محمد سعید هخامنشی5، احمد رشیدی6، محمدرضا رحمانی 7
1- MSc گروه ایمنی‌شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران
2- PhD گروه ایمنی‌شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران
3- MSc گروه روان‌شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد کنگاور، دانشگاه پیام نور، کنگاور، ایران
4- PhD گروه بیماری‌های عفونی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران
5- PhD گروه بیوشیمی و تغذیه، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران
6- BSc گروه ایمنی‌شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران
7- PhD گروه ایمنی‌شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران ، rahmany191@gmail.com
چکیده:   (5029 مشاهده)
اهداف: طی عفونت بروسلوز ماکروفاژها و لنفوسیت‌های T نقش مهمی در پاکسازی میکروبی ایفا می‌کنند. سایتوکاین‌ها، پروتئین‌های کوچکی هستند که در فعال‌سازی، تمایز و عملکرد سلول‌های ایمنی نقش دارند. الگوی ترشحی سایتوکاینی می‌تواند بر نتیجه بالینی عفونت بروسلوز موثر باشد. هدف از این مطالعه بررسی سطح بعضی سایتوکاین‌های مهم طی پاسخ ایمنی در بیماران مبتلا به تب مالت مزمن و حاد بود.
روش‌ها: در این مطالعه مورد- شاهد که در بیمارستان توحید سنندج به انجام رسید، 63 بیمار مراجعه‌کننده به بخش عفونی مورد مطالعه قرار گرفتند. 30 نفر به‌عنوان کنترل انتخاب شدند. 12سی‌سی خون برای انجام آزمایشات تشخیص بروسلوز مانند سرولوژی، کشت و PCR از هر نمونه گرفته شد. سایتوکاین‌ها به روش الایزا اندازه‌گیری شدند. داده‌های به‌دست‌آمده به نرم‌افزار آماری SPSS 12 وارد و با استفاده از آزمون‌های T مستقل و من- ویتنی تجزیه و تحلیل شد.
یافته‌ها: سطح سرمی سایتوکاین‌های IL-6، IL-8، IFN-، IL-10 و TGF-β در مبتلایان حاد و مزمن به‌طور معنی‌داری از گروه کنترل بیشتر بود، اما بین سطح این سایتوکاین‌ها در بیماران حاد و مزمن تفاوت معنی‌داری وجود نداشت. سطح سرمی IL-12p70 علاوه بر آنکه در مبتلایان حاد و مزمن به تب مالت به‌طور معنی‌داری از گروه کنترل بیشتر بود، در بیماران حاد نیز نسبت به بیماران مزمن به میزان معنی‌داری بیشتر بود.
نتیجه‌گیری: در بروسلوز سایتوکاین‌های التهابی و غیرالتهابی افزایش می‌یابد. به‌نظر می‌رسد که کم‌بودن سطح IL-12p70 در بیماران مزمن نسبت به حاد، نشان‌دهنده نقص ماکروفاژها در بیماران مزمن باشد.
واژه‌های کلیدی: بروسلوز حاد، بروسلوز مزمن، سایتوکاین
متن کامل [PDF 351 kb]   (1479 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: مطالعه بيماری‌ها
دریافت: ۱۳۹۰/۳/۳۱ | پذیرش: ۱۳۹۲/۲/۱۵ | انتشار: ۱۳۹۲/۲/۱۵
ارسال پیام به نویسنده مسئول


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Rezaee M A, Jalili A, Motaharinia Y, Mohsenpour B, Hakhamaneshi M, Rashidi A et al . Cytokines’ level in acute and chronic brucellosis patients. Horizon Med Sci . 2012; 18 (3) :115-120
URL: http://hms.gmu.ac.ir/article-1-1173-fa.html

رضایی محمدعلی، جلیلی علی، مطهری‌نیا یوسف، محسن‌پور بهزاد، سعید هخامنشی محمد، رشیدی احمد و همکاران.. سطح سرمی سایتوکاین‌ها در بیماران حاد و مزمن تب مالت. افق دانش. 1391; 18 (3) :115-120

URL: http://hms.gmu.ac.ir/article-1-1173-fa.html



دوره 18، شماره 3 - ( پاییز 1391 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله علمی پژوهشی افق دانش The Horizon of Medical Sciences
Persian site map - English site map - Created in 0.11 seconds with 29 queries by YEKTAWEB 3752