دوره 25، شماره 4 - ( پائیز - در حال انتشار 1398 )                   جلد 25 شماره 4 صفحات 1-1 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Khodabandeh G, Vaezi G, Hojati V ‎, Sharafi S ‎. Effect of Intracerebroventricular Morphine Withdrawal on the Anxiety Behavior in Male Rats Reared in ‎Social Isolation. Horizon Med Sci. 2019; 25 (4) :1-1
URL: http://hms.gmu.ac.ir/article-1-3278-fa.html
خدابنده قاسمعلی، واعظی غلامحسن، حجتی ویدا ‌، شرفی شهرام ‌. تاثیر قطع مصرف درون بطنی مغزی مرفین بر رفتار اضطراب در رت های نر پرورش یافته در شرایط انزوای اجتماعی. افق دانش. 1398; 25 (4) :1-1

URL: http://hms.gmu.ac.ir/article-1-3278-fa.html


1- گروه زیست شناسی، واحد دامغان، دانشگاه آزاد اسلامی، دامغان، ایران ‌
2- گروه میکروبیولوژی ، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
چکیده:   (82 مشاهده)

تجویز داروهای مخدر روی بروز فرایندهای اضطرابی اثرات متناقضی دارند، از طرفی انزوای اجتماعی نیز در اثر مصرف مواد مشاهده شده است ولی تاثیر حاد و مزمن آن بر روی تفاوت رفتاری در فرایند وابستگی و ترک کاملا آشکار نیست. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر  قطع حاد و مزمن درون بطنی مغزی مرفین سولفات بر رفتار ترس و اضطراب در رت های نر پرورش یافته در شرایط  انزوای اجتماعی می پردازد.
در این مطالعه تجربی از ۳۲ سر موش صحرایی نر ویستار ۲۱ روزه گرفته شده از شیر استفاده شد که به دو گروه دریافت کننده سالین (کنترل) و دریافت کننده مرفین  تقسیم شدند، سپس این گروه ها به دو زیر گروه حاد  و  مزمن تقسیم شدند که در شرایط انزوای احتماعی پرورش یافتند. موش های مصرف حاد روزانه  µg/kg۱۰ محلول سولفات مرفین را به صورت درون بطنی مغزی به مدت ۱۰ روز دریافت کردند و در موش های مزمن دوره تزریق ۶۰ روزه بود. موش ها پس از پایان دوره وابستگی با قطع مصرف به مدت ۵ روز ترک داده شدند و میزان اضطراب آن ها توسط پلاس ماز اندازه گیری شد. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS نسخه ی ۱۶ و توسط آزمون آماری آنالیز واریانس یک طرفه و تعقیبی توکی و T زوجی تجزیه و تحلیل شدند.
نتایج این بررسی نشان می دهد که درصد زمان و تعداد ورود به بازوی باز در موش های پرورش یافته در شرایط انزوای اجتماعی در زمان وابستگی و پنج روز پس از ترک، در گروه های حاد و مزمن به طور معناداری نسبت به گروه کنترل کاهش یافته است(P<۰.۰۰۱) و میزان اضطراب افزایش یافته است. همچنین یافته ها نشان می دهد که به طور کلی میزان بروز اضطراب در گروه های مصرف مزمن نسبت به گروه های مصرف حاد پس از ترک بیشتر بوده است.
یافته های این پژوهش نشان می دهد که زندگی در شرایط انزوای اجتماعی می تواند میزان اضطراب را افزایش داده و شانس عود اعتیاد را بالا می برد.

     
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: فيزيولوژی پزشکی
دریافت: ۱۳۹۸/۲/۱۶ | پذیرش: ۱۳۹۸/۴/۲۹ | انتشار: ۱۳۹۸/۷/۱

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی افق دانش می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | The Horizon of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb