دوره 24، شماره 2 - ( بهار 1397 )                   جلد 24 شماره 2 صفحات 79-87 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Edalatmanesh M A, Yazdani M, Davoodi A, Rafiei S. Anxiolytic Effect of Lithium Chloride in Model of PTZ-Induced Seizure. Horizon Med Sci. 2018; 24 (2) :79-87
URL: http://hms.gmu.ac.ir/article-1-2894-fa.html
عدالت منش محمد امین، یزدانی مرضیه، داوودی اعظم، رفیعی سمانه. اثر ضد اضطرابی لیتیوم کلراید در مدل تشنج القاء شده با پنتیلن تترازول . افق دانش. 1397; 24 (2) :79-87

URL: http://hms.gmu.ac.ir/article-1-2894-fa.html


1- گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران. ، amin.edalatmanesh@gmail.com
2- گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.
3- گروه روان شناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.
4- گروه فیزیولوژی ورزشی، پردیس بین المللی کیش، دانشگاه تهران، کیش، ایران.
چکیده:   (1502 مشاهده)
اهداف: صرع نوعی اختلال مغزی است که با حملات خود به خودی و تکرارشونده ظاهر میشود و با کاهش یا مرگ نورونی، و بروز اختلالات رفتاری ازجمله اضطراب همراه است و مطالعات متعدد به اثرات محافظتکنندهٔ عصبی لیتیوم کلراید اشاره دارند. این پژوهش اثر ضد اضطرابی لیتیوم کلراید را در مدل موشهای صحرایی تشنج ناشی از پنتیلن تترازول (PTZ) مورد بررسی قرار میدهد.
مواد و روشها: در مطالعه تجربی حاضر، 50 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار بهصورت تصادفی به 5 گروه کنترل، PTZ+Saline ،PTZ+Li20، PTZ+Li40 و PTZ+Li80 تقسیم شدند. جهت القاء تشنج، PTZ با دوز تکرارشوندهٔ 40 میلیگرم/کیلوگرم وزن بدن بهصورت درون صفاقی (i.p) به مدت 5 روز متوالی تزریق شد. پس از مشاهدهٔ 5 مرحلهٔ تشنج طبق مقیاس راسین، گروههای آزمون، لیتیوم کلراید را در سه دوز (20، 40 و 80 میلیگرم/کیلوگرم وزن بدن) به مدت 14 روز بهصورت درون صفاقی دریافت کردند. بهمنظور ارزیابی اضطراب و رفتارهای اکتشافی، آزمونهای ماز صلیبی مرتفع و محفظهٔ باز انجام شد. سپس، سنجش سطح هیپوکامپی فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز (BDNF) با روش الایزا صورت گرفت. نتایج به کمک روش آنالیز واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی توکی ارزیابی شد.
یافتهها:نتایج افزایش اضطراب با کاهش سطح BDNF هیپوکامپی را در گروه دریافتکنندهٔ PTZ نشان داد. از طرفی، تیمار با لیتیوم کلراید بهویژه در دوز حداقل (20 میلیگرم/کیلوگرم) اختلاف معنیداری در کاهش اضطراب و افزایش سطحBDNF در مقایسه با گروه دریافتکنندهٔ PTZ نشان داد.
نتیجهگیری: اثرات ضد اضطرابی لیتیوم سبب بهبود نشانههای اضطراب در تشنجات ناشی از PTZ میگردد.
 
متن کامل [PDF 383 kb]   (571 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: علوم پايه پزشكي
دریافت: 1396/8/6 | پذیرش: 1396/10/19 | انتشار: 1397/2/18

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی افق دانش می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | The Horizon of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb