دوره 23، شماره 3 - ( تابستان 1396 )                   جلد 23 شماره 3 صفحات 235-240 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Payehdar A, Hosseini E, Mehrabani D, Forouzanfar M. Healing Effect of Conditioned Medium of Adipose Tissue-Derived Mesenchymal Stem Cells on Histomorphometric Changes of Mice Testis in Busulfan Induced-Azoospermia Model. Horizon Med Sci. 2017; 23 (3) :235-240
URL: http://hms.gmu.ac.ir/article-1-2651-fa.html
پایه دار آرش، حسینی ابراهیم، مهربانی داود، فروزانفر محسن. اثر درمانی محیط کشت‌ حاصل از سلول‌های بنیادی‌ مزانشیمی مشتق از بافت چربی بر تغییرات هیستومورفومتریک بیضه موش در مدل آزواسپرمی القایی با بوسولفان . افق دانش. 1396; 23 (3) :235-240

URL: http://hms.gmu.ac.ir/article-1-2651-fa.html


1- گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی،شیراز،ایران.
2- ، ebrahim.hossini@yahoo.com
3- مرکز تحقیقات فناوری ترانسژنیک و سلول‌های بنیادی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران
4- گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران
چکیده:   (2525 مشاهده)

اهداف: محیط کشت رویی سلولهای بنیادی مزانشیمی بهدلیل دارابودن متابولیتها، فاکتورهای رشد و سیتوکینها تاثیر مثبتی در ترمیم بافتهای آسیبدیده دارد. هدف مطالعه حاضر، بررسی اثر درمانی محیط کشت حاصل از سلولهای بنیادی مزانشیمی مشتق از بافت چربی بر تغییرات هیستومورفومتریک بیضه موش تحت تیمار با بوسولفان بود.

مواد و روشها: در این مطالعه تجربی، 18 سر موش سوری نر بالغ به‌طور تصادفی به سه گروه کنترل (بدون تیمار)، شاهد آزواسپرمی و تجربی تقسیم شدند. گروه‌های شاهد و تجربی با دو تزریق درون‌صفاقی بوسولفان با دوز 10میلی‌گرم بر کیلوگرم به‌فاصله 21 روز دچار آزواسپرمی شدند. گروه تجربی، 35 روز پس از تزریق دوم بوسولفان، تحت درمان با محیط کشت رویی سلولهای بنیادی مزانشیمی ‏‏مشتق از بافت چربی قرار گرفت و پس از 60 روز از تزریق محیط کشت رویی، بیضه موش‌ها جدا و بررسی هیستومورفومتریک انجام شد. نتایج توسط نرم‌افزار SPSS 18 و به‌کمک آزمونهای آنالیز واریانس یک‌طرفه، تعقیبی توکی و من‌ویتنی تحلیل شدند.

یافتهها: قطر و مساحت لومنی لولههای منیساز در سه گروه اختلاف معنیداری با یکدیگر نداشتند، اما در گروه تجربی قطر کلی، ضخامت و مساحت سلولی، مساحت مقطع عرضی و شاخص اسپرماتوژنز لولههای منیساز نسبت به گروه کنترل کاهش معنی‌دار  (05/0p<)و نسبت به گروه شاهد آزواسپرمی افزایش معنی‌دار نشان دادند  (001/0p<). همچنین تعداد و تراکم عددی لولههای منیساز در گروه شاهد آزواسپرمی نسبت به گروه‌های کنترل و تجربی افزایش معنیداری داشت (001/0p<).

نتیجهگیری: فاکتورهای ترشحی محیط کشت رویی حاصل از سلولهای بنیادی بافت چربی میتواند در ترمیم اسپرماتوژنز در موشهای نابارورشده با بوسولفان موثر باشد.

متن کامل [PDF 821 kb]   (1080 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: فيزيولوژی پزشکی
دریافت: 1395/9/18 | پذیرش: 1395/11/11 | انتشار: 1396/3/20

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی افق دانش می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | The Horizon of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb